“Een kind onterven, kan dat eigenlijk wel?”

09 februari 2026

Notarissen krijgen regelmatig de vraag of het juridisch mogelijk is om een kind te onterven. Soms wordt de vraag gesteld uit belangstelling voor hoe de wet in elkaar zit, maar soms ook omdat contact met een kind moeizaam of verbroken is.

Het antwoord is duidelijk. Ja, onterven kan. Een ouder mag in een testament vastleggen dat een kind geen erfgenaam is. Maar daarmee is de zaak vaak niet afgerond.

De legitieme portie

In Nederland hebben kinderen namelijk recht op de zogenoemde “legitieme portie”. Dat is een geldbedrag waarop een onterfd kind alsnog aanspraak kan maken. Die aanspraak moet wel worden berekend en het onterfde kind moet de legitieme portie zelf opeisen, binnen vijf jaar na het overlijden.

De hoogte van de legitieme portie is niet altijd zo eenvoudig vast te stellen. Welke bezittingen tellen mee? Hoe wordt de waarde bepaald? En hoe zit het met schenkingen uit het verleden? Dit leidt regelmatig tot langdurige discussie binnen families.

Het is méér dan een juridische handeling

Wat nogal eens wordt onderschat, is dat onterven meer is dan een juridische handeling. Het heeft gevolgen die nog heel lang na een overlijden voelbaar kunnen blijven.

Vragen als: “Waarom ben ik onterfd?” blijven vaak onbeantwoord. Dat kan zelfs zorgen voor blijvende spanningen tussen broers en zussen onderling. Ook als de broers en zussen het voorafgaand aan het overlijden van de ouder wél goed contact met elkaar hadden.

Onterven kan dus, maar vraagt altijd om zorgvuldige afweging van de juridische én menselijke gevolgen.

Angela van den Berg – Notaris